Slechtziendheid wordt vaak slecht begrepen. In tegenstelling tot blindheid, kunnen mensen zich bij slechtziendheid niet zoveel voorstellen. “En dat terwijl van de 300.000 mensen met een visuele beperking, er 223.000 slechtziend zijn”, zegt Annemiek van Munster. Zij schreef het boek + 23, Een Revalidatieproces in Beeld, waarmee ze de problematiek van slechtziendheid letterlijk in beeld brengt. “Het is geschreven in romanvorm”, vertelt ze, “maar in het midden zit een fotoreportage. Daar zitten ook foto’s bij die weergeven wat slechtzienden zien.”
En juist dat is moeilijk voor te stellen. “Geen enkele slechtziende ziet hetzelfde”, legt ze uit. “Je hebt zoveel variaties en gradaties. De ene ziet alles heel vaag, de ander ziet alleen een klein puntje in het midden scherp. Het is bijna niet uit te leggen. Mensen denken dat slechtziendheid met een bril wel op te lossen is, maar zo werkt het niet.”
Het grootste probleem waar Van Munster tegenaan loopt is vermoeidheid. “Je moet zo ingespannen kijken. Omdat je wel een klein beetje zicht hebt, kost kijken heel veel energie. Soms voel ik me net een bejaarde. Ik heb wel hulpmiddelen, zoals spraaksoftware op mijn computer en een geleidehond, maar aan de vermoeidheid is weinig te doen.”
Van Munster - nu 34 jaar - had als kind al vroeg door dat er iets niet klopte, ze werd met slechtziendheid geboren. Toch zocht ze pas op latere leeftijd hulp. “En nu denk ik: ‘Had ik dat maar jaren eerder gedaan.’ Iedereen die met slechtziendheid kampt kan ik aanraden om er wat mee te gaan doen. Bij revalidatie leer je met hulpmiddelen, zoals een spraakcomputer, werken en leer je nieuwe strategieën voor dagelijkse dingen. Er is nog zoveel mogelijk.”

+ 23, Een Revalidatieproces in Beeld is vanaf 7 september verkrijgbaar via www.zichtinzicht.nl, www.annemiekvanmunster.nl of in de boekhandel voor 12,50 euro.