On the roll in Zuid-Tirol: op én naast de pistes genieten

31 januari 2012 om 10:25 door Jeroen van Wieringen
On the roll in Zuid-Tirol: op én naast de pistes genieten

Een snijdende wind bijt in mijn gezicht terwijl ik in de stoeltjeslift zit richting de top van de Seceda-berg op ruim 2.500 meter hoogte, maar ik negeer de kou en geniet van wat ik onder me zie. Sportievelingen suizen naar beneden op de prachtig geprepareerde en brede rode pistes. “On the roll in Zuid-Tirol”, grinnik ik tegen mezelf. Richting het dal zie ik een verdwaald restaurant van hout, terwijl om me heen de machtige bergtoppen van de Dolomieten zorgen voor een bijna buitenaards tafereel.

De Italiaanse Dolomieten – “Het mooiste bouwwerk ter wereld”, aldus de beroemde architect Le Corbusier - vormen in de winter één skigebied. In totaal is meer dan 1.200 kilometer piste met elkaar verbonden. Het is onmogelijk om die allemaal te skiën. En hoewel ieder gebied prachtig is om te bezoeken, heeft de regio rond Val Gardena wel iets speciaals te bieden. Niet alleen strijken ’s werelds beste skiërs er eens per jaar neer voor de wereldbekerwedstrijden, maar ook is er de zogeheten Sella Ronda. Hoewel relatief kort en voorzien van veel liften, gaat het hier om een skitocht rond de gelijknamige bergtoppen. Omdat het om een rondtocht gaat, kun je eigenlijk op elke plek er omheen beginnen.

Maar waarom zou je in al die liften gaan zitten als je ook afdalingen hebt van een slordige tien kilometer, vraag ik mezelf af tijdens een kopje espresso in een van de vele authentieke restaurantjes op de piste. Daar zit ik bij te komen van mijn kilometerslange non-stop afdaling van de Seceda naar het dorpje St. Ulrich. De tocht voerde deels door het bos, deels door een wat opener landschap: prachtig.
Zuid-Tirol heeft niet alleen het landschap als groot pluspunt. Ook de vriendelijke bevolking en het overheerlijke eten en drinken – een mix van de Italiaanse en Oostenrijkse keuken – dragen bij aan de feestvreugde die de vakantievierder ervaart. Niet voor niets telt het gebied de grootste dichtheid aan Michelinsterren van zo’n beetje heel Europa. Wat Zuid-Tirol verder onderscheidt van bijvoorbeeld Oostenrijk, is de gemoedelijkheid die je overal aantreft in de restaurants. Geen stampende beats en schreeuwende obers, maar passende achtergrondmuziek en vriendelijk pratend personeel: een verademing.

Met een oprechte groet neem ik na mijn espresso afscheid van de ober. Hoogste tijd om een nieuwe afdaling te nemen: “On the roll...”

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties