Nummer 8 dj van de wereld Markus Schulz brengt vrijdag met Prague ’11 het zesde deel van zijn reeks steden-cd’s uit, nadat eerder onder meer Las Vegas en Amsterdam zijn inspiratiebronnen waren. Het betreft weer een collectie tracks van andere artiesten, maar wie denkt dat het om ordinaire verzamelalbums gaat heeft het grandioos mis. “De manier waarop ik compilaties maak, is niet dat ik gewoon naar Beatport ga en een paar nummers download, ze aan elkaar mix en zeg ‘hier is een compilatie’”, legt de geboren Duitser uit. “Wanneer ik een compilatie maak is het een beetje zo dat ik ieder nummer mede produceer. Bij ieder nummer was ik op de een of andere manier betrokken bij de productiefase. Alle nummers zijn ook speciaal gemaakt voor deze compilatie, niet één is eerder los uitgebracht. Dat maakt mijn compilaties ook uniek, het is bijna een nieuw artiestenalbum, maar dan in samenwerking met andere artiesten en hun muziek.”

Maar voordat Markus Schulz die andere artiesten benadert voor de reeks waar nu al zes jaar ieder jaar een nieuw deel aan toegevoegd wordt, besluit hij aan welke stad hij dat jaar een ode wil brengen. “Deze compilatie is absoluut mijn eerbetoon aan Praag, ik ken de stad ook erg goed”, laat hij weten op de vraag of dat dit jaar ook weer het geval was. “Iedere release in deze reeks is ook gebaseerd op wat die stad voor mij heeft betekend gedurende het jaar ervoor. En nadat ik de stad heb uitgekozen neem ik contact op met artiesten en vertel ze naar welke vibe ik op zoek ben. Ik zeg ze heel specifiek ‘dit is wat ik nodig heb’, een nummer dat een bepaalde richting op gaat of ‘een baslijn die zus en zo klinkt’. Bij sommige nummers zijn we zelfs mijn studio ingegaan en ben ik aan de nummers gaan sleutelen, dus ieder nummer heeft zijn eigen unieke verhaal over hoe het tot stand is gekomen.”

Die werkwijze bevalt, want ook tijdens het vervolg van zijn carrière zal er ieder jaar weer een steden-cd verschijnen. “Voor mij is het zeker één van de hoogtepunten van mijn jaar, deze stedenserie”, laat hij weten. “Het is leuk voor mij om te doen omdat ik mag werken met allemaal opkomende briljante artiesten. Dat is ook het mooiste eraan, dat ik in staat ben met deze artiesten te werken en ze kan helpen bij het spitten naar een eigen sound. Maar het is ook weer een manier om mijn sound te ontwikkelen, door een soort snapshot te maken van wat er op dat moment allemaal gebeurt.” Dat hij ondertussen opkomende artiesten bij de hand neemt is een mooi gebaar van Schulz, eentje waar hij zelf helaas nooit tegenaan is gelopen in zijn carrière. “Ik heb het allemaal zelf uit moeten vogelen. Ik kan me herinneren dat ik vaak dacht ‘ik wou dat ik een vlieg op de muur was geweest in deze studio’ of ‘toen dat nummer werd gemaakt’. Ik heb het allemaal zelf moeten leren, maar ik denk ook dat ik daardoor mijn eigen, unieke sound heb.”