De toon is meteen gezet in Carlijn Vis’ debuutroman Vrij Spel. “Emma is zesentachtig en wil een tatoeage.” Nee, dit is geen roman over oudjes die hun derde jeugd meemaken. Carlijn Vis beschrijft het leven van de onverwoestbare Engelandvaarder Emma en putte daarbij uit het recente en verre verleden van haar eigen oma Ellis de Smeth-Brandon. Dankbaar onderwerp, maar je moet er ook nog een goede roman van maken. En dat doet de schrijfster. De vlucht tijdens de oorlog van Nederland naar Engeland leest als een avonturenroman met de nuchtere kijk van een onverschrokken verzetsstrijdster, toen al en nu nog steeds. De nadruk ligt in de passages in het heden soms wel erg op hoe jong Emma nog is in lijf en vooral geest. Maar dat levert ook een mooi portret op.