Een album van producer Kubus en ex Opgezwolle-rapper Rico, eigenlijk is het raar dat het er nu pas van gekomen is. De heren werkten tien jaar geleden al voor het eerst samen en de eigenzinnige, naar dance neigende hiphopproducties van Kubus en de ongrijpbare, metaforische teksten van Rico lijken voor elkaar gemaakt. “Het had eerder mogen gebeuren”, beaamt Rico. “Maar het had in ieder geval voor mij niet eerder gekund. Omdat ik nog niet het gevoel had dat ik iets alleen kon gaan doen als rapper, als tekstschrijver.” In tegenstelling tot zijn ex-groepsgenoot Sticks bracht Rico namelijk sinds de het einde van Opgezwolle in 2007 niet één album uit waarop hij als enige rapper te horen was. Sticks deed dat al in 2004 met zijn eerste soloalbum Microphone Colossus, een samenwerking die niet geheel toevallig ook volledig in samenwerking met Kubus tot stand kwam. Het was een punt waarop het wel al begon te kriebelen bij Rico. “En om er nog een schep bovenop te doen, dat zeg ik je eerlijk, heb ik ook wel eens een hele lichte jaloezie gehad”, zegt hij zelfs. “Zo van ‘shit, Sticks komt met een soloplaat’, later met Delic nog een keer, ‘waarom kom ik niet met m’n soloplaat?’. Maar dat was dus het ding, het voelde nog niet goed. Ik wilde het wel, maar ja het kan niet als het niet klopt met hoe ik me voel. Daarom is het er ook niet van gekomen.”

Hij is een laatbloeier, zegt de nu 33-jarige Rico, waardoor de persoonlijke ontwikkeling die hij door moest maken pas de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden. “Ik voelde me echt geremd en dat heeft niets met factoren van buitenaf te maken, maar puur met mezelf. Daar is twee jaar geleden een eind aan gekomen, door gewoon aan mezelf te gaan werken. In plaats van alles maar voorbij te laten gaan en dat je als een soort labiel iemand naar jezelf zit te kijken, dat je iets aan jezelf gaat doen. Het heeft niets met muziek te maken, echt met mezelf, maar een tijd lang was ik echt ontevreden. Ik was een ontevreden persoon. Ik was niet blij met mezelf, als ik in de spiegel keek dacht ik ‘wie ben jij nou?’. Dan kan je medelijden hebben, ‘wat ben ik zielig’, in de slachtofferrol gaan zitten, totdat ik op een gegeven moment dacht ‘nu ga ik er echt wat aan doen’. En dan moet je wel even door het stof bijten en soms nog dieper zakken, maar uiteindelijk heb ik mijn doel bereikt.” Wat de samenwerking mogelijk maakte met de inmiddels 36-jarige Kubus, die net iets eerder een soortgelijke ontwikkeling doormaakte. “Ik weet van mezelf dat ik vroeger altijd behoorlijk negatief ben geweest. Nu ben ik gewoon positief en dat is mijn persoonlijke groei geweest de laatste drie jaar. Wanneer je positief bent dan gaan dingen bijna vanzelf, muzikaal ook. Je gaat gewoon zitten in de studio en muziek maken, niet jezelf afvragen of je dat nog wel kan.”

Dat was dus precies wat er gebeurde toen Kubus en Rico, die eigenlijk Bart van der Werken en Ricardo McDougal heten, zo’n anderhalf jaar geleden samen de studio indoken. “Eigenlijk niet eens met het idee van ‘we gaan een album maken’”, vertelt Ricardo. “We zagen elkaar weer en gingen tracks bouwen en dat voelde meteen goed. De hele plaat is echt op gevoel en ook op dezelfde golflengte gemaakt, Kuupie met de beats en ik met de lyrics. We zijn echt op één level aan het werk geweest. Dat voelde ook goed. Het voelt als een plaat van ons samen, omdat we ook alles van A tot Z samen gebouwd hebben.” Kubus: “En bij elke track op het album correspondeert de tekst met de muziek. Dat is ook waar ikzelf bijna verbaasd over was, dat elke track echt klopt. Terwijl je ook gewoon vaak een beat hoort met een tekst erop. Het feit dat je dat huwelijk hebt tussen tekst en muziek, dat komt niet altijd voor. Bij tracks die ik in het verleden heb gemaakt is dat ook niet altijd zo geweest, je mag blij zijn als dat bij een paar zo is. Maar hier heb ik dat eigenlijk bij elke track, het gevoel dat het echt bij elkaar hoort.”

Die klik was er volgens Rico tien jaar geleden eigenlijk ook al, wat het des te gekker maakt dat het eerste gezamenlijke album DMT deze vrijdag pas verschijnt. “Ik weet het niet, dat is soms moeilijk te peilen waarom iets zo loopt zoals het gaat”, geeft Bart als antwoord op de vraag of het allemaal echt niet eerder had gekund. “Maar nu was het juiste moment er gewoon, ik denk dat dat ook met persoonlijke groei te maken heeft. Als je als rapper solo gaat op een plaat, je bent de enige die het moet dragen als vocalist, dat lijkt mij ook best wel spannend. Hij wordt er toch meer op aangekeken, hoe vaak we ook zeggen ‘het is onze plaat’.” “Ik denk dat de tijd gewoon rijp was”, benadrukt Ricardo ook. “Het klinkt heel cliché, maar dat was het wel. De sterren stonden goed.” Zo goed zelfs, dat de muzikale samenwerking volgens Bart niet opgehouden is met het afronden van dit album. “Nou ja, we zijn nog wel even bezig ja, om het voorzichtig te zeggen”, voegt Ricardo daar lachend aan toe. “Het voelt wel echt als een mijlpaal voor mij, echt als totaal iets nieuws”, zegt Bart over de eerste vrucht van die samenwerking. “Terwijl we al vaker albums hebben gedaan, maar dit is echt iets nieuws. Dat komt misschien ook wel door mijn eigen bewustwording, maar het voelt echt als iets vets waar we allebei fifty fifty voor de volle honderd procent in staan.”