“Mijn god, dit is mijn boek!” Die gedachte overmeesterde Tatiana de Rosnay toen ze voor het eerst de verfilming van Haar Naam was Sarah zag. “Het was nog zonder muziek, de eerste ruwe versie, maar ik sloeg stijl achterover van het verhaal. Het raakte me zo, dat had ik niet gedacht.”
Tatiana de Rosnay woonde de première van de film in Nederland bij, die de opening van het Joods Film Festival was afgelopen weekend. De film over het joodse meisje dat haar broertje uit be­scherming opsluit in de kast wanneer het gezin wordt gedeporteerd naar het Vélodrome d’Hiver, is vanaf 28 oktober voor het grote publiek te bekijken.
Hoe het kan dat de film haar zo raakte, ondanks dat zij bij uitstek de inhoud kende? “Ik had het boek uit handen gegeven, om­­dat ik de regisseur vertrouwde. Dat hij zo dichtbij het verhaal is gebleven, verraste me.”
Alleen in Nederland verkocht De Rosnay al bijna een miljoen exemplaren van Haar Naam was Sarah, dat in 33 verschillende landen in de winkels ligt. En nu zit ze dus opeens bij de première van de verfilming van háár boek. “Al dat succes vind ik spannend en eng tegelijk”, vertelt de Frans-Engelse auteur. “Eng, omdat ik niet wil dat het mijn leven verandert. Ik word niet ijdel, of egocentrisch van mijn succes. Het is be­langrijk, maar je moet je leven er niet door laten beïnvloeden.”
De mate waarin Tatiana haar leven juist wél ziet veranderen, is soms grappig, maar ook wel eens luguber. “Als ik aansluit in de rij voor het toilet, kijkt iedereen om en mag ik voor. Best apart! En als ik in de supermarkt word herkend met een pak wc-papier on­der mijn arm, reageren mensen verbaasd: ‘Doe jij je eigen boodschappen?’, vragen ze dan. Uhm, ja, is dat zo gek?” Maar he­laas is het ook niet altijd leuk om be­kend te zijn, vertelt Tatiana. “Ik ver­tel er eigenlijk niet zo veel over, maar ik heb een paar fans die erg dichtbij me willen zijn. Te dichtbij. In Frankrijk is bijvoorbeeld een man die overal is waar ik ben. Hij blijft dan op twintig me­­ter afstand staan, met een ca­mera in zijn handen. Maar gelukkig krijg ik vooral veel leuke reacties van fans.”
Ondanks al het succes, zit er weinig glamour in haar leven, bekent ze. En is ze ook al geen typische ‘Parisienne’. “Ik ben helemaal niet into mode. Ik hou van elegantie en stijl, glamour en status zeggen me toch vrij weinig.”