Nee, op de Zwarte Cross was Leo Blokhuis, muziekprofessor van beroep, nog nooit geweest. “Daarom heb ik dit klusje aangenomen. Om er te kunnen zijn.” En daar stond ie dan voor een paar honderd vroege vogels, in de Theatertent. “Mensen met een kegel moeten maar wat verder van hun buurman of buurvrouw gaan zitten”, vond de ‘aankondiger’. Voor een masterclass kwam Blokhuis natuurlijk. Maar wel een bijzondere: dialectmuziek.
Een steekproefje onder de toeschouwers maakte duidelijk dat heel Nederland vertegenwoordigd was om naar don Leo, zelf ooit pratend met Veluws accent, te luisteren. In sneltreinvaart lootste hij zijn toehoorders door ruim een halve eeuw muziek, soms heupwiegend achter zijn onvermijdelijke laptop.
In Nederland is altijd in dialect gezongen, weet huidig Amsterdammer Blokhuis. ‘Kom Van Dat Dak Af’ door Peter Koelewijn bijvoorbeeld, als start van de Hollandse rock-‘n-roll. De meester van deze ochtend ontdekt bij zijn zoektochten altijd van alles. Zo is Ria Valks ‘Rockin’ Billy’ Zweeds van oorsprong en ‘Je Bent Niet Hip’ van Patricia Paay Duits. Maar Nederlanders zingen Nederlands, omdat we nu eenmaal Nederlanders zijn. Die gedachte brachten The Beatles (‘Ich Liebe Dich, Yeah Yeah Yeah’) en Johnny Cash ertoe om hun songs in Duitsland in het Duits uit te brengen. Blokhuis: “Ze dachten blijkbaar: voordat Patricia Paay ons lied in het Nederlands gaat zingen, doen we het zelf maar.”
Nederlands in het Nederlands zingen werd vervolgens kinderachtig. “Dat zing je maar voor je vader en moeder.” Engels werd cool, tot het fameuze jaar 1977. Toen bestormde een bandje Normaal genaamd, plotseling de hitlijst met het moeilijk verstaanbare ‘Oerend Hard’. Hoewel Johnny Jordaans ‘Pikketanessie’ natuurlijk al onvervalst Amsterdams was. Blokhuis: “Oerend Hard was echter serieus te nemen rock-‘n-roll. Normaal was fier op de eigen taal, de eigen streek en het eigen leven. Wat zij deden was nog nooit gedaan. Revolutionair.”
En zo kwam de weg vrij voor groepen als Rowwen Hèze, Drukwerk en Skik. Laatstgenoemde groep uit Drenthe bezong een fietstocht (‘Op Fietsen’) die mensen zelf konden maken. “Je moet op muziek heus kunnen dansen”, vindt Leo Blokhuis. “Maar het wordt pas echt wat als het je raakt, het je ontroert en er een snaar bij je gaat trillen. Dat is de kern en daar zijn dialectpopmuzikanten erg goed in.”
Blokhuis slingerde tot slot nog maar een gewaagde mening de ether in. “De Kast in het Fries is ook zo’n dialectgroep. Ik weet dat Fries een taal is en geen dialect, maar dat vind ik persoonlijk wat ver gaan.” Geslaagde masterclass op de Theaterweide.


















