“Het is allemaal veel groter geworden dan in onze stoutste dromen.” Ben Lovett, toetsenist, accordeonist en zanger van Mumford & Sons heeft ook geen verklaring voor het feit dat zijn band sinds debuutalbum Sigh No More (2009) overal ter wereld een enorm succes is. Vooral ook live. En vooral ook in Nederland. Na succesvolle passages op Lowlands en Pinkpop, staat Mumford & Sons zaterdagavond in een uitverkocht Ziggo Dome.

Volgens sommigen heeft het succes van Mumford & Sons en dat van folkcollega’s als Of Monsters And Men en The Lumineers, te maken met de economische recessie. We zouden weer zin hebben in saamhorigheid, lekker zingen met z’n allen. Tessa Rose Jackson, een Amsterdams-Engelse muzikante die binnenkort mooi debuteert met het folkpopalbum Songs From The Sandbox, ziet nog een andere oorzaak. “Als één folkact het goed doet, staat de markt open voor folk. Zo werkt de industrie.” Zij begrijpt hoe het komt dat juist Mumford & Sons bejubeld wordt. “Live zijn ze geweldig. Ze zijn met z’n vieren, maar het lijkt wel alsof ze met vierhonderd zijn. Magisch.”

Marlies Waters, press-promoter en product manager bij V2, de platenmaatschappij van Mumford & Sons, vindt het ‘wonderlijk’ wat de band overkomt. “Waarom de ene band het wel maakt en de andere niet is iets ongrijpbaars”, zegt ze. “Er is nog steeds geen formule voor succes. Maar Mumford & Sons was de eerste band die dit genre weer op de kaart zette. Bovendien zijn het gasten die alles vol overgave doen en dat werkt aanstekelijk. En last but not least: de liedjes, die zijn ontzettend goed.”