Wie na 19.00 uur op vrijdagavond de typisch Amerikaanse Bayouweide wil betreden komt niet eens tot aan de toegangspoort. Wat wil je ook: Jovink en de Voederbietels staan er. Twee van de voederbietels, Gijs Jolink en Hendrik-Jan Lovink, zijn de bazen en bedenkers van de Zwarte Cross. Hoewel de band nog maar enkele keer per jaar optreedt, hebben ze nog massa’s fans. Maar ja, spelen op de Bayou-bühne, dat wilden ze graag. Het podium is een veranda van een typisch wit Amerikaans vrijstaand huis. Genoemde Gijs en Hendrik-Jan zitten er op een stoel te spelen, een vreemd gezicht voor de doorgaans zo drukke Voederbietels. Ze openen met, hoe kan het anders, ‘Born on the Bayou’ van Creedence Clearwater Revival en ook de Achterhoekhits ‘Hol de Bek’ en ‘Jovink Rot Op’ komen langs.

Er wordt gesprongen, gejuicht, gejoeld en meiden gaan op de nek. Maar vele duizenden toeschouwers zijn er niet bij. Die krijgen zondag nog een kans, als Jovink en de Voederbietels de Zwarte Cross op de mainstage volgens traditie afsluiten. Dat ontaardt net zo volgens traditie jaarlijks tot een volksfeest. “Tja, afsluiten doen we graag zelf. En verder zijn we geheel niet bescheiden”, lacht Gijs zoon-van Jolink. “Nee hoor, dat is zo gegroeid. We spelen dit jaar vijf keer, vorig jaar zeven, dus we bouwen al af.” Jolink is eerder die middag de rust zelve. “Eerder deze week is het een gekkenhuis geweest, maar nu het draait draait het. Elke jaar weer een stukje soepeler.”