Na een noodlottig ongeval raakt Hugo zijn vader kwijt. Nu is hij wees, want zijn moeder heeft hij ook al verloren. De vader van Hugo was klokkenmaker, een passie die hij op zijn zoon heeft overgedragen. Via een oom belandt Hugo in een Parijs’ centraal station waar hij de stand van de klokken in de gaten houdt. Enig aandenken aan zijn vader is een ‘automaat’, een kapotte ijzeren pop, bestaande uit verschillende radertjes. Hugo wil de pop weer laten werken, want er zou een boodschap voor hem in zitten. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij de befaamde Georges Méliès, een legende in het filmvak. Toeval?
Dat Martin (Marty voor vrienden) Scorsese Hugo met heel veel liefde heeft gemaakt, straalt van de film af. De beelden ademen een heel eigen sfeer uit. Net als het verhaal. Hartverwarmend.