“Ik weet niet wat zijn bedoeling was, maar ik denk dat hij wou zeggen: ‘Jongens, misschien moeten jullie maar eens kijken naar deze kerel’”, zegt Haider Ackermann. “Het was zijn manier om me te lanceren. Dat is toch hoe ik het me graag voorstel.”  

Hij vertelt over het moment waarop hij van een cultfavoriet van Tilda Swinton en een heleboel mode- en kunstkenners veranderde in een echte mediasensatie.
Terug naar de herfst van 2010. In een interview met het tijdschrift Numéro zegt Karl Lagerfeld himself dat hij Haider Ackermann als zijn opvolger wil bij Chanel. Wat volgde was dagenlang getwitter en maandenlang “Wie is Haider Ackermann?” geblog. En een cruciale, sensationele modeshow in maart 2011 die journalisten letterlijk tot tranen toe bewoog.        

Voor hij het wist, stond hij op de cover van de Amerikaanse Vogue, werd hij breed uitgesmeerd in Newsweek en dweepte een hele rits journalisten met hem in heel poëtische verhalen. Ze noemden hem de ‘New Romantic’. Zijn lot als de nieuwe kroonprins van de modewereld was bezegeld. Ackermann zweeft nog altijd op die wolk.  

“Sommige dingen gebeuren gewoon. En je beseft plots hoeveel macht één enkele man kan hebben. Om opgemerkt te worden door de mensen die je al je hele leven bewondert…”, glundert hij. Je hoort letterlijk de brede glimlach in zijn stem. En dat is verrassend, want op het eerste gezicht komt Ackermann over als een heel ernstig, somber en mysterieus man.    
Ook zijn kleding weerspiegelt die geheimzinnigheid en intelligentie. Dit is geen mode voor de Kardashians van deze wereld. Hij wordt eerder op handen gedragen door de vurigste en meest diehard modeliefhebbers. “Ik voel me niet echt aangetrokken door de vrouw die in het middelpunt van de belangstelling wil staan. Dat is niet mijn type. Het is heftig hoe mensen zichzelf blootgeven op reality-tv. Ze laten absoluut niks meer over aan de verbeelding”, zegt hij.  

Zijn zijden rokjes, jurken en jassen omhullen het lichaam als kronkelende rookpluimen (daar is die poëzie weer). En zijn flair voor rijke juweel- en woestijntinten roepen beelden op van sfeervolle vergezichten in steden als Marokko, Ethiopië of India. Ackermann noemt het “zijn geschiedenis schrijven”.  

Hij werd geboren in Colombia, maar zijn Franse ouders voedden hem op in verschillende delen van Afrika en Europa. “Het eerste waar ik als kind geweldig door werd aangetrokken in Afrika, waren de vrouwen die zich omwikkelen met één stuk stof. Die stof waait altijd in de wind en je ziet die vrouwen altijd door de medina rennen als spoken. Dat ontroerde me. Sindsdien vind ik kleding alleen interessant als ze ontroert”, zegt hij. Maar de laatste tijd kijkt hij veel minder naar het verleden. “Je kan alleen maar tekenen waarvan je gemaakt bent. Maar nu er zoveel dingen gebeuren, kijk ik veel meer naar mijn toekomst in mijn werk”, geeft hij toe.

Ackermann veegt alle kritiek dat hij misschien gewoon een eendagsvlieg is, snel van tafel. “Ik ben nooit aangetrokken door de persoon van het moment. De gedachte een vluchtige passage te zijn, heeft me altijd bang gemaakt. Ik toonde mijn eerste collectie in 2003 en zou nooit staan waar ik nu sta, zonder alles waar ik vroeger aan gebouwd heb.”