Wat heb jij lang moeten wachten op een echte doorbraak.
20 jaar!

Heb je in al die jaren nooit gedacht: ‘ik stop met optreden op feesten en partijen, bekijk het maar’?
Ik vind zingen veel te leuk. Zingen is mijn adem. Als ik dat niet doe, ben ik chagrijnig. Ben ik geen goede moeder, geen goede vrouw. Ik móet gewoon zingen. Ik bleef geloof in mezelf houden. Ik wist dat ik het kon.

Die gedachte 20 jaar lang vasthouden is best knap.
Het enige wat mij irriteerde was dat ik me soms moest omkleden in WC’s. Of in een kelder waar de ratten nog net niet liepen. Ik dacht dan: ik doe dit nu al zo lang, er kan toch wel een soort van kleedruimte vanaf? Zoveel eisen heb ik niet: een Spablauw, een kleedruimte en een podium. Dan dacht ik wel eens ‘nu ben ik er klaar mee’, maar niet omdat het succes uitbleef.

Je nummer 1 hit kreeg je dankzij de vertolking van ‘Afscheid’ bij De Beste Zangers van Nederland. Heb je op voorhand nog getwijfeld om eraan mee te doen?
Ik heb het zelf aangewakkerd! Ik wist dat ze dat programma altijd alleen met zangers maakten, nooit met zangeressen. Toen ik op een dag een productiemeisje tegenkwam, heb ik haar aangesproken: als jullie weer een reeks gaan opnemen, doe het dan met vrouwen. En als je het dan met vrouwen doet, dan houd ík me als eerste aanbevolen. Edsilia Rombley stond bij dat gesprek en zei toen: ‘dat doet de TROS nooit, vrouwen kunnen niet lovend over elkaars nummers zijn. Die gunnen elkaar dat niet.’ Waarop ik zei: ‘als jij met mij in het programma zit en je zingt een nummer goed, gun ik jou alle eer!’

Wat gebeurde er na de uitzending op die bewuste zaterdag?
Mijn inbox ontplofte. Het was niet normaal wat ik allemaal over me heen kreeg. Op maandag ging ik naar mijn platenmaatschappij en zei: jongens, heel Nederland staat op z’n kop, dus nú die single uitbrengen! Maar zij zeiden: ‘rustig aan’. Ik werd kwaad! Ik dacht ‘niet dit, dit gaat me niet weer door m’n neus geboord worden!’ Er was zoveel vraag naar ‘Afscheid’. Maar we hadden geen single, niks. Alleen de live versie uit Beste Zangers. Die is toen gelijk gebrand. Alle radiostations vroegen om het nummer. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik heb 20 jaar moeten leuren met m’n cd’s om ze ooit een keer gedraaid te krijgen. Eindelijk ben ik er.

En nu?
Goed nadenken. Ik mag er dan zijn, maar ik mag geen verkeerde keuzes maken. Ik kan me geen fouten permitteren. Ik breng eerst de cd One Night Only uit, maar moet me dan buigen over de vraag welke single ik hierna uitbreng.

Hoe reageert je zoon Anthony eigenlijk op je succes?
Ik weet nog dat ik hem naar bed bracht op de dag dat ik een nummer 1 notering had. Ik zei: ‘ik moet even met je praten. Mensen vinden mij de beste zangeres van Nederland.’ Hij werd kwaad en riep: ‘Mam, dat weet ik toch al lang!’