In slechts een aantal maanden tijd is schrijfster Erika Leonard, oftewel E.L. James, uitgegroeid tot een wereldwijd fenomeen. Na het succes van haar erotische trilogie, met Vijftig Tinten Grijs als eerste titel, reist ze de hele wereld over en bracht ook een spoedbezoek aan Amsterdam. Metro sprak haar over haar plotselinge succes, kinky seks en haar man.

Het succes moet een verrassing zijn geweest?
Verrassing is zwak uitgedrukt, het was een schok! Vooral door de snelheid waarmee het de wereld over gaat. Het contract bij Random House is getekend op 7 maart en het eerste boek kwam in de eerste week van april al uit.

Vijftig Tinten begon als online publicatie. Toch zijn er alsnog 15 miljoen exemplaren wereldwijd verkocht.
De aantallen zijn onthutsend. De rechten zijn verkocht aan 41 landen, de filmrechten zijn verkocht. En dat allemaal in hele korte tijd. Ik blijf me verbazen.

Iedereen praat over vrouwen die de boeken helemaal geweldig vinden. Weet je of je ook mannelijke lezers hebt?
Ik krijg steeds meer mannelijke lezers! Ik krijg wel eens reacties als: ‘Bedankt wat je met mijn vrouw hebt gedaan… wow!’ En er was een 71-jarige man die me schreef om te bedanken. De boeken lieten hem herinneren hoe het was om verliefd te worden. Dat was zo schattig.

Dus mannen zijn niet gegeneerd als ze toegeven dat ze het gelezen hebben?
Dat vertellen ze mij in elk geval niet! Maar ik ben wel gegeneerd als mannen het lezen, want ik schreef het niet voor mannen.

Waarom is het gênant?
Omdat het allemaal fantasieën zijn. Als je met vriendinnen uitgaat en je praat over seks, dan voel ik me daar comfortabel bij. Maar als het een groep mannen is… ik praat niet graag over seks als er mannen bij zijn. En moet je je dan voorstellen dat ik in een kamer vol Hollywood-producers zat die het hadden over orgasmes!

Moest je hun het vrouwelijke orgasme uitleggen?
Nee, dat niet. Het waren de woorden die je gebruikt in dit soort gesprekken, waardoor ik me ongemakkelijk voelde.

Diezelfde woorden schreef je wel op.
Klopt, maar ik schreef ze dus niet voor mannen. Ik schreef vooral voor mezelf, ik heb echt een geweldige tijd gehad tijdens het schrijven. Een van de dingen die ik geleerd heb is dat ik niet de enige ben met dit soort fantasieën. Dat voelt wel goed.

Kwamen die fantasieën toen je begon met schrijven? Of ben je gaan schrijven om iets met fantasieën die je al had te kunnen doen?
Dat is een goede vraag. Ik denk dat het een combinatie van de twee is. We hebben allemaal wel eens gedroomd van een partner die zo vreselijk rijk is dat hij alles voor je kan kopen wat je maar wilt. Maar de kinky seks uit het boek was wel een echte fantasie. Alhoewel, na het doen van al het onderzoek zijn het misschien wel geen fantasieën meer…

Heeft Vijftig Tinten haar populariteit aan die kinky seks te danken?
Deels, denk ik. Er is zoveel fictie met spannende seks. Mensen vinden de seksscènes leuk, maar vooral het gepassioneerde liefdesverhaal spreekt ze aan. Dat is ook wat het voor mij bij elkaar hield.

Heb je al die seks er ingestopt om te voorkomen dat het een cliché liefdesverhaal zou worden?
Helemaal niet. Ik begon met het idee: als je iemand ontmoet die van bdsm (bondage en discipline, dominantie en submissie, sadisme en masochisme, red.) houdt en jij bent daar niet voor in, wat gebeurt er dan? Ik had wat dingen gelezen over bdsm en dacht: ‘Ooh, dit is wel hot.’ Zou ik zoiets doen? Mijn gedachten sloegen op hol.

Christian houdt niet zomaar van bdsm.
Als hij Ana niet ontmoet had, zou hij best tevreden zijn geweest met zijn leven zoals het was. Maar er was een groot gat, hij is een eenzame kerel. Ja, er zijn specifieke redenen waarom hij van die manier van seks houdt door issues uit het verleden. Toch zullen er genoeg mensen zijn die een fantastische jeugd hebben gehad en toch van bdsm houden. En zolang je het veilig doet en bij je volle verstand, dan zie ik geen enkel probleem.

Was het beter voor het verhaal dat Christian al die issues heeft?
Natuurlijk! Om te beginnen zou hij anders al geen oog voor Ana hebben gehad. En ik denk dat door haar zijn houding tegenover vrouwen in de loop van het verhaal verandert. Hij heeft haar nodig.

Toch ergert hij zich kapot aan al haar gevraag! Lezers misschien ook wel.
Ik wilde onder zijn huid kruipen en dat lukte door al het gevraag van Anastasia. Zij pusht hem om zichzelf bloot te geven. Hij vindt het interessant om op die manier uitgedaagd te worden. Het is nieuw voor hem en eng. Iedereen vindt Ana zo zwak, maar dat is niet zo. Zij is sterk en hij fragiel, dat zie je alleen pas later. Waar Ana op seksueel vlak een maagd is, is Christiaan emotioneel gezien maagd.

Alle drie de delen zijn echte pageturners. Heb je ze bewust zo geschreven, als een soort feuilleton?
Het is toeval dat ik zo schrijf. Ik ben begonnen door steeds een hoofdstuk te schrijven en dat te laten eindigen met de meest afschuwelijke cliffhanger. Online lezers moesten dan wachten tot de week erop voordat het verhaal verder ging. Ik kreeg veel reacties: ‘Oh my God, wat gaat er gebeuren?!’ Dat was fantastisch, ik vond het erg leuk om de plaaggeest uit te hangen.

Anastasia studeert Engelse literatuur. Had dat nog een specifieke reden?
Ja, omdat ik Brits ben! Ik schrijf over Amerikaanse personages omdat het begon als Twilight-fanfiction (fans van Twilight die nieuwe verhalen rondom de bestaande personages bedenken, red.). Ik bedacht dat als ik haar Britse literatuur liet studeren, ik een excuus had als er een Britse uitdrukking doorheen glipte.

En wat staat er hierna te wachten?
Ik wil graag de eerste roman die ik ooit schreef, in 2009, herschrijven. Dat boek heeft nog veel werk nodig en ik verheug me er heel erg op om er weer mee aan de slag te gaan. Het is nu echter onmogelijk om de tijd te vinden om te schrijven! Daarbij ben ik uitgeput. Ik kijk dan ook erg uit naar mijn vakantie. Daarna staat er weer promotiewerk te wachten. Maar dan ga ik een tour doen door de Verenigde Staten, dus kan ik Seattle en Portland ook eens in het echt zien.

Wat vindt je man eigenlijk van alle aandacht?
Hij vindt het geweldig! Hij leest de recensies en interviews wel en als hij iets grappigs ziet, laat hij het ook aan mij zien. Hij is onwijs sportief geweest tijdens het hele proces. En het leuke is dat het hem heeft aangezet zelf een boek te schrijven. Hij leeft van de pen, hij schrijft dramaseries voor televisie. Al twintig jaar lang probeer ik hem aan te sporen een boek te schrijven, maar ik moest er eerst een schrijven om hem zo ver te krijgen.

Vroeg je hem dan ook om advies?
Zeker, hij suggereerde wel eens dingen die ik anders nooit gebruikt zou hebben.

Vijftig Tinten Grijs, Vijftig Tinten Donkerder en Vijftig Tinten Vrij zijn in verschenen bij uitgeverij Prometheus (15,00 euro per deel)