De Zangeres Zonder Naam was een gelukkig mens.
Als ze kon zingen, daarbuiten was ze niet altijd even gelukkig. Aandacht en succes daar werd ze dolgelukkig van. Dat was voor haar een levensvoorwaarde. Verder was zij vanaf haar jeugd al geen bevoorrecht mens. Ze kwam uit een arm gezin met een vader die dronk en zijn handjes liet wapperen. Daarvan werd De Zangeres hard en zocht ze haar heil in de muziek.

Er kon er maar één de Zangeres Zonder Naam spelen en dat was ik!
Dat zeggen producent Hans Cornelissen en regisseur Paul van Ewijk ja. Die mening is vleiend. Zelf denk ik dat een actrice als Martine Sandifort de rol ook heel goed had kunnen doen. Hans polste me echter voor de rol voordat ik van de musical wist. En na wat kletsen klonk het behoorlijk interessant.

De Zangeres Zonder Naam in 2011 brengen is een riskante operatie.
Iedere musical in 2011 brengen is een riskante operatie, haha. Maar ik ben het niet eens. Als je ziet hoeveel Nederlandstalige artiesten er rondhobbelen, dan weet ik het met je stelling zo net nog niet. Nederlandstalige muziek leeft en De Zangeres was de voorloper. Bovendien is het gemiddelde theaterpubliek wat ouder.

De rol van de Zangeres Zonder Naam is de moeilijkste die ik ooit heb gedaan.
Nee, maar wel een van de leukste rollen en eentje die ik het allerbeste heb voorbereid. Kniertje in Op Hoop Van Zegen was de moeilijkste, omdat het zo’n verdrietige rol was. Elke avond vier kinderen verliezen is niet gemakkelijk om te spelen. In de tourbus dacht ik wel eens: ik ga aan de Prozac.

Over 25 jaar draaien we de Zangeres Zonder Naam nog steeds.
Zeker weten. Er zit iets in haar stem dat zó bijzonder is. Ik kan honderd uur blijven oefenen, maar dan heb ik het nog niet. Wat precies? Als ik dat wist dan zong ik al lang zo. Wat blueszangers in hun muziek voor elkaar krijgen, deed zij met heel haar ziel in het levenslied.

Een betere vertolkster van dat levenslied is er nooit geweest en zal er ook niet meer komen.
Zeg nooit nooit. Tot nu toe was de Zangeres Zonder Naam de beste. De zullen alle Marianne Webers en Corrie Konings van nu beamen. Zelf was ik geen fan, maar dan is het als actrice wel zo leuk om weer een nieuwe deur te kunnen openen.

Miljoenen platen verkopen en dan zonder rooie cent eindigen, is stof genoeg voor een musical.
Ja, het geeft wel iets aan hè? Dat klinkt voor een musical een stuk interessanter dan iemand die alleen maar geluk heeft. Ik ben elke dag gelukkig met mijn man bijvoorbeeld, dat is niet zo spannend. Een musical is een wereld vol gebeurtenissen.

Het beste lied van de Zangeres Zonder Naam is…
‘Luister Anita’. Dat gaat over activiste Anita Bryant, een fervent vechtster tegen homorechten. Die vond dat homo’s bekeerd moesten worden in een gesticht. De Zangeres ageerde daartegen. Dat is knap. Als haar fans dat niet leuk hadden gevonden? Daar had ze schijt aan. Ze werd zo de eerste homomoeder van Nederland en hield letterlijk en figuurlijk haar poot wel stijf.

Idols speelt een rol in het leven van de Zangeres Zonder Naam.
Als je naar de musical kijkt wel. Een meisje (gespeeld door Sabine Beens, red.) doet met een lied van De Zangers mee aan een Idolsachtig programma. Door de jury wordt zij afgeserveerd. Na de auditie verschijnt de Zangeres Zonder Naam voor haar. Zij vertelt en laat dingen en mensen uit haar leven zien. Het verhaal over de keuze die het meisje vervolgens maakt is verweven. Dat is mooi gedaan door scriptschrijver Lars Boom.

Jongeren zouden deze musical moeten zien.
Iedereen moet het zien! Je krijgt zo’n mooie inkijk in het leven van iemand die voor een carrière gaat. Tegenwoordig wil iedereen beroemd worden. Hoe dat gaat en of beroemd zijn wat is, dus kun je in de musical De Zangeres Zonder Naam zien.