Wat denkt u dat Freddie Mercury van We Will Rock You zou hebben gevonden?
He would have loved it! Hij was gek op alles wat te maken had met theater, musical en cabaret en zou nog enthousiaster zijn geweest dan Roger en ik.

Wat had u met musical voor We Will Rock You?

Niks. Ik vond Mary Poppins en de The Sound of Music het tegen-overgestelde van rock-’n-roll, en dat is het waarschijnlijk ook. Natuurlijk, We Will Rock You voldoet aan de regels van de musical, maar het is toch iets anders. In het begin wilden we het ook geen musical noemen, we noemden het rocktheater.

Waar gaat We Will Rock You volgens u over?
Het is een subtiel verhaal over kinderen in de toekomst. Ze maken dingen mee waar we allemaal doorheen zijn gegaan: ze vechten voor hun eigen rechten en voor hun liefde voor muziek. Let wel: het is geen Queen-biografie, thank God! Daar begonnen we wel mee, maar dat voelde niet goed. Dat hebben we in de prullenbak gegooid toen Ben met een veel beter idee kwam.

Vonden jullie het niet lastig toen een buitenstaander zich met jullie idee kwam bemoeien?
Ben is zo’n passionele, dappere man, we hadden meteen een klik. Wat ook werkte: wij hadden de vrijheid om ons te bemoeien met het script, hij mocht zich bemoeien met de muziek.

We Will Rock You gaat ook over de toekomst van popcultuur...
Het sluit uitstekend aan bij de situatie en de ontwikkelingen van nu. Cultuur wordt tegen-woordig beheerst door marke-ting. De eigen wil wordt gedwars­boomd. De personages in We Will Rock You zoeken naar een manier om zichzelf te uiten en als zelfstandige individuen te leven. Dan horen ze dat er iets bestaat als rock-’n-roll. Ze hebben geen idee wat het is, maar ze willen er graag achter komen. Het is fantasy met een boodschap en een hart.

Hoe ziet u de toekomst van rock-’n-roll?
Ik word een beetje treurig wanneer ik er aan denk. Wan-neer je niet meedoet aan X-Factor of aan een andere talentenjacht op tv is het bijzonder lastig om iets te bereiken. Ik weet niet of iemand als Bob Dylan door zou breken in de huidige tijd. Hij had een aantal jaren nodig om zichzelf uit te vinden en te groeien, tijd die je nu niet meer krijgt. Het gaat alleen maar om snel geld. Iedereen wordt gemanipuleerd terwijl niemand het door lijkt te hebben.

Een nummer als ‘Bohemian Rhap-sody’ heeft u waarschijnlijk al tien-duizend keer gespeeld en nog veel vaker gehoord. Doet het u nog iets wanneer dat nummer langskomt?
Zeker. Elke keer iets anders, maar ik voel nog steeds wat. Met Queen wilden wij ons met elk album vernieuwen, alles wat er in onze hoofden opkwam pro-beerden we uit. Ons publiek begreep dat en groeide mee. De interactie met het publiek was altijd van essentieel belang voor ons en dat is het met We Will Rock You nog steeds. Al die mensen voor wie de muziek van Queen zo’n belangrijke rol in hun leven heeft gespeeld, het is prachtig en ontroerend. Ik ben een dankbaar mens.

Tenslotte: wat is de vreemdste plek waar u ooit een Queen-song hoorde?
Toen we in 1975 met het album A Night at the Opera bezig waren, zat ik een keer tot een uur of negen ’s ochtends aan ‘The Prophet’s Song’ te sleutelen. Tot ik ‘The Prophet’s Song’ opeens bij de bovenburen uit de radio hoorde komen. Een nachtmerrie. Iemand had de tape met een demo gejat en terwijl ik nog volop met dat nummer bezig was, werd het al op de radio gedraaid. Kwáád dat ik was!