Het zit de feestende Rotterdammers niet echt mee. Clubs sluiten bij bosjes. Dance-festivals komen nauwelijks van de grond. Toch had de stad één pareltje in handen: de Dance Parade. Na dertien edities kon de organisatie de strengere regelgeving niet meer bolwerken. Het bloed stroomt echter waar het niet gaan kan, want diezelfde organisatie bedacht een nieuw festival: Boothstock. Een festival dat geheel in het teken staat van het creatieve verhaal achter de DJ en uitblinkt in variatie. Zes labels die allen een eigen podium runnen. Van techno en hiphop tot disco en house. Eigenlijk alles waar een beat in zit. Metro loopt een rondje op de eerste editie van het Boothstock festival.

Hoewel de weermannen en vrouwen ons een zomerse dag hadden beloofd, wordt het Zuiderpark in Rotterdam met nog geen zonnestraaltje warmgehouden. Het mag de pret niet drukken. De eerste stop is het podium van nederhoplabel TopNotch. Het is de eer aan hiphopproducer FS Green om het podium te openen met een dj-set. Hij draait een fijne ratatouille van deephouse, beats, hiphop en urban. Hoewel de Amsterdammer door hiphoptijdschrift StateMagazine is uitgeroepen tot de beste producers van Nederland en aardig wat hitjes op zijn naam heeft staan met onder andere Winne, Jiggy Djé en Zwart Licht, blijft het angstig leeg voor het podium. Jammer, want FS Green bewijst naast een produceertalent ook een sterke dj te zijn.

Pas wanneer de feestbeesten van The Partysquad hetzelfde podium betreden loopt het grasveld vol. Wie een energiek optreden had verwacht, komt bedrogen uit. Want niet de mc’s krijgen op Boothstock de ruimte, maar juiste de producers achter de MC’s. Dit concept had wat duidelijker uitgesproken mogen worden door de organisatie, om teleurstellingen te voorkomen. The Partysquad brengt in dit geval dus een weinig spannende dj-set vol Amerikaanse dikdoenerij-hiphop.

Tweehonderd meter naar rechts, langs de biologische ijsjeskraam en de falafeltent, midden op de kruising van twee wandelpaden, pronkt het podium van het Engelse houselabel Ministry of Sound. Een totaal andere wereld; de wereld van groovy house. De in Ierland geboren, maar vanuit London opererende Shane Kehoe draait een energieke set die voor een grote glimlach zorgt bij de geringe hoeveelheid bezoekers voor het podium. Nederland stroomt over van de festivals, dus het is altijd hopen op een hoog aantal bezoekers op een eerste editie. Vooralsnog wil het festivalterrein nog niet volstromen. De ruime opzet lijkt daar niet bij te helpen.

Linksaf bij Ministry of Sound, driehonderd meter rechtdoor, langs de bar (bier!) en vlak voor de rollerdisco rechtsaf, staat op de meest zonrijke locatie het (hoofd)podium van EC Records in combinatie met Hey!, het label van de Rotterdamse dj-held Michel de Hey, die later op de avond in de booth zal staan. Eerst is het tijd voor de eveneens Rotterdamse act Klankarbeit. "Wo gearbeitet wird, ontstaan klanken...", is het motto het duo die met hun subtiele deephouse zelfs een sprankje zon krijgen toebedeeld van de weergoden.

Schuin achter het hoofdpodium, naast de toiletten, schuilt het circus van Mess With the DJ onderleiding van DJ Wannabe A Star. Een bizarre plek vol vreemde snuiters. Van een flexibele boy in een spandex tot een getatoeëerde non en een hitsige travestiet. Achter al deze gekkigheid schuilt misschien wel het leukste feestje van het festival. Door aan het rad te draaien kunnen bezoekers een nummer kiezen, waarop met een zo luid mogelijk geschreeuw gestemd kan worden. Het winnende nummer wordt ingemixt door de dj. De boel wordt gehost door soulzangeres/MC Miss Bunty die met haar ervaringen als MC in de legendarische Amsterdamse club RoXy, aardig wat voetjes van de vloer krijgt. De ‘freaks’ pompen het hele zooitje ondertussen een beetje op. Wat overblijft is een georganiseerde chaos en openvallende monden.

Buiten is de zon ondertussen gaan schijnen en is het festivalterrein aardig volgelopen. Gezellig druk. Oftewel geen wachtrijen bij de bar en toiletten en ruimte voor een dansje. Op naar de volgende halte. Twintig meter naar rechts staat de suikerspinnenkraam. Daarnaast de botsauto’s, zonder botsauto’s, maar met dansvloer. Hier draaien de broers van Brothers in the Booth een daverende techhouse-set van tien (!) uur lang. Stilstaan is een doodzonde.

Een stuk naar links, recht langs alle eettentjes kom je uit bij het podium van dubstep platform S.C.U.M. Het Rotterdamse collectief NoizBoiz brengt met hun combinatie van dubstep en Nederlandse hiphop een enorme energieke show, waar menig kerncentrale jaloers op zou zijn. Een Rotterdams feestje waar alle culturen ineens hand in hand met elkaar lijken te gaan. De kracht van Boothstock?

En zo is het rondje rond. Boothstock zet met dit festival de eerste stappen om 010 weer op de festivalkaart te zetten. Uitverkocht is het niet, maar de Rotterdammers zijn blij, de organisatie is blij en de artiesten zijn blij. Volgend jaar weer?