Zomaar even een vraagje tussendoor: zijn er eigenlijk nog vrouwen zonder tattoos? Ik kom ze namelijk nog maar zelden tegen. In mijn bed bedoel ik dan. Van de laatste vijf vrouwen met wie ik heb liggen stoeien, hadden er vier tattoos. Dat vind ik een zorgwekkend hoge score, want ik heb het dus niet zo op tattoos. Sterker: ik ben very anti-tattoo. Godsamme, wat vind ik die dingen vies. En als ik zo om me heen kijk, dus naar vrouwen én mannen, ben ik zo’n beetje de laatste Nederlander die er zo over denkt.

Vorige week had ik een onenightstand. Ik geef het toe: onenightstands zijn niet mijn favoriete hobby, want presteren onder druk ligt me niet. Bovendien wordt de seks lekkerder naarmate je het vaker met elkaar doet, want je leert elkaars lichaam steeds beter kennen. Ook handig: na verloop van tijd weet je welk gaatje je wel mag enteren en welk absoluut no go-area is. Daarin heb ik me een paar keer lelijk vergist. Zette toch een dompertje op de feestvreugde. Ik begrijp trouwens niet waarom die twee holletjes bij vrouwen zo dicht bij elkaar zitten. Wie heeft dat bedacht? 

Anyway, ik had dus een onenightstand. Met een vrouw met wie ik eerder een onenightstand heb gehad. Maar die mislukte. Was meer een onenightdisaster. We spraken toen af het een keer opnieuw te doen. Vorige week was het zover. Ik had extra veel zin in deze vrouw, omdat ik wist dat ze geen tattoos had. Daar was ik echt weer eens aan toe. De vrouw trok haar laarzen uit, haar kleren, haar ondergoed, en tenslotte haar sokken. Vooral dat laatste vind ik een verrukkelijk moment, want ik ben een beetje een voetjesman. Niet dat ik klaarkom op voetjes (bah), maar ik vind mooie voetjes supersexy. En ik herinnerde me dat deze vrouw perfecte voetjes had. Inclusief tien hele tenen, dus ik was er helemaal klaar voor. De linkersok ging uit en een prachtig voetje kwam tevoorschijn. De rechtersok ging uit en… een tattoo kwam tevoorschijn. Over de hele voet. Iets met bloemen en een vlinder. Nota bene op haar rechtervoet. Mijn lievelingsvoet! ‘Vorige maand laten zetten’, zei ze trots. ‘Hoe vind je ‘m?’

Onenightstands zijn natuurlijk één grote leugen, dus ik zei: ‘Indrukwekkend. Staat je goed.’ Waarop de vrouw zei: ‘Binnenkort is mijn andere voet aan de beurt.’ Ik deed het licht uit en klaarde het klusje binnen drie minuten. Met mijn ogen dicht, voor alle zekerheid. Bij het afscheid zei de vrouw: ‘Zien we elkaar nog eens?’ Ik knikte. ‘Natuurlijk.’ Niet, dacht ik erachteraan.

En dat brengt me dus bij de vraag: zijn er nog vrouwen zonder tattoos? Zo ja: willen die zich dan melden. In mijn bed. Vanavond nog.