Beste M. Daar zit je dan met liters bier in je mik. Dreunende house laat de grond trillen, laserstralen kleuren de avond. Nog eentje dan, terwijl je ondertussen luidkeels roept dat je op ‘jodenjacht’ gaat. Dan begint de wedstrijd en dan zie je dat ‘die joden’ juist jacht maken op jouw cluppie. Een bekerstunt zit er niet in en de sfeer wordt grimmiger.

Troep wordt het veld opgegooid, leuzen gescandeerd, maar jij klimt over het hek. Jij pakt de cornervlag. Jij zwiept met het gevaarte richting de steward. Jij en niemand anders. Dan word je tegen de grond gewerkt en het stadion uitgegooid. Nu doe je jouw verhaal over wat er vorige week gebeurde tijdens FC Utrecht-Ajax in het AD. Er knapte iets in je, zeg je. Twee maanden geleden verloor je jouw baan en kwam je zoontje dood ter wereld. Je pijn zat diep, kropte zich op en kwam er die fatale woensdagavond uit.

Je zegt dat je geen hooligan bent en dat je het liefst nu meteen naar FC Utrecht zou gaan om sorry te zeggen. Ik geloof je niet. Je komt er al twintig jaar zeg je, maar nu ben je de weg kwijt? Dat klopt natuurlijk, maar tegen beter weten in hoop ik dat je uit overtuiging handelt. Niet dat ik vind dat je misère een vrijbrief is om te handelen zoals jij hebt gedaan. Want als jij tegenslag op zo’n manier verwerkt moet je tegen jezelf in bescherming worden genomen en daarmee de mensen om je heen. Ik condoleer je met het verlies van je zoontje en wens je veel sterkte toe. Maar wie fout zit, moet boete doen.

Dit geldt echter ook voor FC Utrecht-directeur W. Een uur voor de meest beladen wedstrijd van het jaar geeft hij een feestje voor ‘zijn’ fans. Alleen de naam Ajax werkt al als een rode lap op hen, gevoelens die nog eens versterkt worden door opzwepende muziek en alcohol. Tel daarbij een nederlaag op (wat mogelijk is gezien het kwaliteitsverschil) en je creëert een cocktail vol rampspoed.

W. is dan ook net zo gek als M. Zeker als je na de wedstrijd en daaropvolgende veldslag met droge ogen beweert dat “we misschien maar geen fans van Ajax meer moeten toelaten. Het lag nu echt niet aan hen, maar zij maken iets los hier”. W. voegde hier ook nog eens aan toe dat “het misschien wel een beetje gek klinkt”. Dat klopt W. Weet je wat niet gek klinkt? Dat je samen met M. die steward opzoekt, dat jullie excuses aanbieden en beiden daarna nooit meer naar een stadion gaan.