Het ziet er naar uit dat ik deze zomer als single ga doorbrengen. De afgelopen weken heb ik mijn stinkende best gedaan een vrouw aan mijn haakje te slaan, want ik wilde deze zomer een vrouw die ik mijn vriendin kon noemen, maar het is me niet gelukt. Zelfs een vrouw kopen, uit zo’n Russische brochure, was een kansloze onderneming: ik kan die vrouwen niet betalen. Godsamme, ik wist niet dat die Russische chicks zo duur waren. Zelfs een weekje een Russische vriendin kan ik niet ophoesten.

Dit is de vijfde of zesde achtereenvolgende zomer dat ik single ben. Dat betekent dus dat ik weer niemand heb om mee op vakantie te gaan. Wel ga ik een paar dagen weg, met een vriend of vriendin, maar dat zijn geen vakanties. Dat zijn tripjes. Duren vier, vijf dagen en gaan altijd naar een grote stad. Het is trouwens afwachten waar ik deze zomer naartoe ga, en met wie; mijn meeste vrienden en vriendinnen hebben een partner of trekken het niet om met mij op een hotelkamer te liggen. Mijn scheten hè, kunnen ze niet tegen. Vooral in het buitenland schijn ik er op los te knetteren. Ik snap het ook niet. Wat ik trouwens ook niet snap, is dat ik mijn eigen winden helemaal niet vind stinken. Sterker: ze ruiken hartstikke lekker. Ook mooi meegenomen is dat ze in zo’n benauwde hotelkamer úren blijven hangen. En de ramen kunnen niet open. Puur genieten.

Er zijn zomers geweest dat ik wel een vriendin had en eigenlijk waren dat de lekkerste zomervakanties. Het waren hele doorsnee vakanties, in een appartementje, aan de Middellandse Zee. De dagen bestonden uit lang uitslapen, wipje doen, zwembad in om wakker te worden, terug naar het appartement, wipje doen, ontbijtje scoren, wipje doen, naar het strand, eindje zwemmen, zonnebakken, terug naar het appartement, wipje doen, uiltje knappen, wipje doen, weer naar het strand, eindje zwemmen, zonnebakken, terug naar het appartement, wipje doen, samen douchen, wipje doen, hapje eten, cocktailtje drinken, terug naar het appartement, wipje doen, welterusten wensen, nog een laatste wipje doen, slapen. Verrukkelijk dagen waren dat, en superrelaxed. En alle dagen waren hetzelfde, twee volle weken lang. Hoewel ik wel altijd totaal gesloopt en compleet uitgeput thuiskwam. De pijp was volledig leeg. Geen idee hoe dat kon. Waarschijnlijk door de uitjes naar een of andere archeologische opgraving, waar we eigenlijk geen zin in hadden maar die we wel deden, omdat we toch iets van de omgeving moesten zien. Zoiets vreet energie. Mijn vakantietip is dan ook: rustig aan met de uitjes. En niet vergeten dat vakantie ook maar een state of mind is.