Tegenwoordig ben je als onderbetaalde Afrikaanse manden-sjouwer beter af dan de gemiddelde Amerikaan met een kantoorbaan. Joe Average ligt nachtenlang wakker en verzuipt in financiële kopzorgen, want de Amerikaanse middenklasse is razendsnel aan het verdwijnen. Volgens het laatste grote onderzoek zit bijna de helft van de middenklasse nu zo diep in de schulden dat ze er nooit meer uit kunnen komen, en is een op de acht afhankelijk van voedselbonnen. Als dat doorzet heeft de VS binnen twee jaar alleen nog maar extreem rijke en superarme inwoners. En dan is ons Westerse ideaal ‘The American Dream’ (villa, labradador, drie dikke auto’s en 2,6 kinderen) voltooid verleden tijd.
Dat bekent dus geen volwassenen meer om ergonomisch ontworpen meubels en dubbelbrede koelkasten te kopen, belasting te betalen of naar musea te gaan. Weg koopkracht, dag economisch herstel. Aangezien alles wat in Amerika gebeurt na een tijdje automatisch overwaait, heeft onze klassieke struisvogeltactiek (“onze economie is gebaseerd op vertrouwen”, zei die goede oude Wouter Bos altijd) geen zin. En op het Witte Huis en de Europese Unie hoeven we ook niet te rekenen. Nee, als we de volgende mega-crisis willen voorkomen, moeten we het hebben van vernuftige marketingtrucs van de ‘Mad Men’ in Manhattan.

Als de hele normale middenklasse verdwijnt, blijft er nog maar één groep over die te verleiden valt om overbodige zooi te kopen: pubers. Tienermarketing bestaat al sinds de jaren negentig, maar nooit eerder waren tieners de allerbelangrijkste consumenten. Ze hebben veel vrije tijd en weinig vaste lasten, en zijn bovendien gevoelig voor de sociale druk om er met de laatste gadgets bij te horen. Het enige nadeel van tieners is dat ze af en toe jarig zijn, wat er op den duur voor zorgt dat ze geen tieners meer zijn. Maar dat maakt de marketingmannetjes niks uit: tegenwoordig kun je puber zijn tot ver na je veertigste. De twee grootste industrieën ter wereld zijn porno en videospelletjes, dus als iemand de economie kan redden is het wel de eeuwige vrijgezel die de hele dag in z’n onderbroek corn-
flakes eet en webshopt. Beter nog: als we de tienermarkt ge­woon door laten lopen tot pensioengerechtigde leeftijd, is het leven één groot feest en zijn we van al die stomme verantwoordelijk­heden af. En wie zichzelf dan alsnog in de schulden steekt, sturen we naar Afrika. Want de hele dag manden sjouwen is zo slecht nog niet, als je ’s nachts diep en zorgeloos slapen kunt.