Er is afgelopen week veel gespeculeerd over bedrijven die zouden staan te popelen de - door het vertrek van Rabobank - ontstane sponsorleegte in het wielrennen op te  vullen. Ik kan het me bijna niet voorstellen. Ondanks de welhaast ongepaste manier waarop afgelopen week ook de UCI in woord en gebaar hautain overging tot de orde van de dag, is de turbulentie in wielerland nog lang niet ten einde. En dat is trouwens maar goed ook. Clichés als ‘de onderste steen moet boven’ en ‘de gifbeker moet helemaal leeg’ zijn understatements; door alle betrokkenen dient naar een ‘dieper dan dieptepunt’ gestreefd te worden, want vanaf dát punt kan de wederopbouw namelijk pas ongehinderd een start maken!

Het blijft in dat kader ook even afwachten hoe het grote publiek en de media uiteindelijk gaan reageren op de meest grootschalige sportieve fraude ooit. Natuurlijk, gelukzoekers en opportunisten heb je ook in sportsponsoring, maar voor weldenkende merken is nu het moment nog te vroeg. Het gaat hier bovendien niet om een financieel sluitpostje: serieuze wielersponsoring begint vanaf tien miljoen euro, waarmee je direct bij sponsors uitkomt die écht wel nauwgezet met hun merk bezig zijn en zich realiseren dat een pasje op de plaats nog even het beste devies is.

Wielerfabrikant Giant had hier overigens geen boodschap aan en toeterde nog tijdens de persconferentie van Rabobank dat ze in Taiwan wel op zoek zouden gaan naar een reservepotje. Niet erg respectvol richting Rabo, derhalve slecht getimed en bovendien een schijnheilig, edoch begrijpelijk preekje voor eigen parochie. Een volledig instortende wielersport is voor branche-gerelateerde merken vanzelfsprekend een fiasco. Alle ratio ten spijt, doet zich echter de situatie voor dat financiële ‘spekkoperij’ ook tot de mogelijkheden behoort. Rabo blijft nog tot en met eind 2013 betalen, maar staat niet op de kleding.

Ik ben er echter van overtuigd dat de associatie met de bank pas ten einde geraakt, wanneer een nieuw merk de tricots siert. Kortom: Rabobank zou zomaar open kunnen staan voor ‘dubbeltje op eerste rang-constructies’, waarmee een gedeelte van hun investering kan worden gecompenseerd én er associatieve winst wordt geboekt. Zou vanuit die optieken dus niet eens verkeerd zijn. Voor merken die minder met imago bezig zijn, maar wel op ‘plattere aandacht kicken’, mogelijk wél een opportuniteit. Al met al adviseer ik het sponsorpeloton echter nog even vol in de remmen te knijpen, om te voorkomen slachtoffer te worden van een flinke valpartij.