Als straks de crisis écht uitbreekt, de hongersnood intreedt en de Russische raketten onze kant uit verdwalen, is er een beroepsgroep die als eerste totaal overbodig is: persvoorlichters. Persvoorlichters lieve kijkbuiskinderen, Metro-lezers, zijn mensen die één taak hebben in het leven: de telefoon opnemen. Dát en niets anders is de taak van een persvoorlichter, vooral die van Haagse. De telefoon opnemen, hartjes door de telefoon sturen terwijl hij/ zij het verachtelijke woord van de opdrachtgever spreekt en verder... Niets. Ook als je in vergadering zit, onder de douche staat of in een vliegtuig zit: bij de functie-omschrijving 'telefoon opnemen' hoort dat je - goh, je raadt het al - de telefoon opneemt.
En behalve dat de telefoon uitzetten dus VERBOTEN is, zijn mensen met telefoonvrees niet geschikt als persvoorlichter.

Omdat de boys van GeenStijl een week lang probeerden iemand van het OM aan de lijn te krijgen om 'ns wat vragen te stellen over het strafrechtelijk onderzoek dat het OM tegen ze heeft ingesteld én ik nogal van telefoneren hou, belde ik zelf ook maar. Ik ben niet alleen een tóptelefoonopnemer die in het diepst van haar gedachten persvoorlichter wil zijn en 10.000 euro per maand wil verdienen, maar ik ben ook een tópbeller. En uiteraard werd er opgenomen bij het OM. Door een antwoordapparaat. Anderhalve minuut later belooft een receptioniste me door te verbinden. Drie minuten later:
"Ilse de Heer van de persvoorlichting zit in bespreking, ze vraagt of u een mail wilt sturen."
"Eh, nee? Hoe laat is ze uit bespreking, ik heb een deadline."
"Ja dat weet ik niet. U kunt toch een mail sturen."
"Dat wil ik niet. U hoeft niet zo gepikeerd te doen."
"U doet gepikeerd, ik zeg dat u een mail moet sturen."
"Kunt u vragen hoe laat ze uit bespreking komt?"
"... Dus ik moet haar nog een keer storen in de bespreking om te vragen hoe laat ze eruit komt?"
"Ja graag."
En toen bleef het stil. Wel vijf minuten. Nog wat geklik. Na acht minuten aan de lijn gehangen te hebben kwam er geluid aan de andere kant.
"Goedemorgen met het OM waarmee kan ik u helpen?"
"Goedemorgen Ebru Umar van Metro, ik zoek de persvoorlichting."
"Een moment."

Precies 9.23 minuten nadat ik had gebeld, werd de verbinding verbroken. Redelijk onbeschoft. Teruggebeld. Drie kwartier later: "Parket Den Haag. Ik begrijp dat er iets mis is met uw rijbewijs?"
Bijna goed. Bijna. Beter is dat het OM na een week belastinggeld verspillen heeft besloten om GeenStijl niet te vervolgen. Je moet in dit land niet allen persvoorlichters opvoeden maar ook officieren van justitie. Nou, graag gedaan. En nu, hóp: boeven vangen!