Lowlands was behalve een verzamelplaats voor bandjes, duur eten, drugs, vieze mensen en gestapelde tentjes zoals altijd ook weer een plek waar politici wanhopig in contact probeerden te komen met ‘de jeugd’.

Ook de thuisblijvers konden (en kunnen) op het digitale kanaal Politiek24 meegenieten van een -tot ieders verbazing- bomvolle tent waarin politici het podium opgeduwd werden als bange koeien voor de slacht. Met 21 dagen te gaan voor de verkiezingen was het dan ook geen spontane ontmoeting waar jongeren vragen konden stellen -zoals gewoonlijk de bedoeling is- maar keiharde campagnevoering. Ik haakte zelf in tijdens het betoog van Jolande Sap, althans, betoog... verdediging is een beter woord. Dankzij het prima camerawerk viel vanaf de bank heel goed te zien hoe Jolande de plank geheel mis sloeg door zich veel te fel te verdedigen, in plaats van gewoon antwoord te geven aan de geïnteresseerde jongeren die doodzenuwachtig hun ingestampe zinnetje in de microfoon prevelden. Ze was zich duidelijk bewust van haar lichaamshouding (één been ‘actief’ naar voren) en leek zich in te moeten houden om haar armen niet defensief over elkaar te slaan. Tel daarbij op dat ze sprak met de bezieling van een natte dweil en je begrijpt waarom de bewuste Lowlands-tent vol pruilende jonge gezichtjes stond. Femke Halsema, die ondanks haar opeengeklemde kaken toch nooit overkwam als een marionet, werd door links èn rechts hevig gemist.

De stemming was duidelijk af te lezen van de gezichten in het publiek: iedereen is het vertrouwen in de politiek kwijt. Maar terwijl Sap afdroop als een overspannen middelbare schooljuf, verscheen daar Alexander Pechtold ten tonele. Pechtold begon op zijn typerende gelikte manier met een grapje om het ijs te breken en leek vervolgens even te vervallen in de krachtige Amerikaanse spreekstijl die wel goed werkt maar toch iets te gespeeld overkwam, toen hij opeens een onverwachtse zet maakte. Hij begon alle termen op te noemen waar hij in campagnetijd mee hoort te smijten, schoof dit alles aan de kant als toneelspel en opende een aanval op zichzelf en zijn collega’s. Met kippenvel zat ik op de bank te luisteren naar de speech van Alexander waar de passie vanaf spatte, die over ons allemaal ging en slechts werd af en toe werd onderbroken door applaus het opnieuw geinspireerde publiek.

Het maakt niet uit aan welke kant je van het niet-bestaande politieke midden staat, het maakt niet hoe oud je bent, en ook niet hoeveel vieze bandjes er aan je pols zitten; Pechtold was er voor iedereen. Voor wie de speech niet gezien heeft raad ik de website van Politiek24 aan. Vooral als je een politicus bent. Want de bezieling en overtuigingskracht van Pechtold, daar kunnen Sap en haar collega’s nog wat van leren.