In Timmes mandje op de crèche lag een zakje chips met een stukje papier erop geplakt. Hoera, Lisa 2 jaar. Een vriendin van mij sprak haar teleurstelling uit over deze weinig creatieve uitbarsting. Zij, nog kinderloos, kent verhalen over ouders die elkaar de loef afsteken met fantastische kinderfeestigheden die zij triomfantelijk en schaterlachend op crèches en scholen verspreiden. Om dit toekomstverlangen, en de oneindige mogelijkheden van traktaties, in stand te houden, het volgende.
Omdat Timme in februari de respectabele leeftijd van 4 jaar zal bereiken ben ik sinds april bezig met de voorbereidingen van zijn traktatie. Oké, het is wat laat maar ik denk dit ruimschoots in te kunnen halen, sinds ik heb besloten dat geld geen rol speelt. Over een week begint mijn cursus origami. Ik heb gekozen voor een privécursus om mijn voortgang niet door anderen te laten belemmeren. Na uitgebreide voorbesprekingen met mijn docent de afgelopen maanden blijkt de verwachting in november een behoorlijk figuur te kunnen origamiën geheel niet irreëel. Het figuur is tot in detail uitgedacht natuurlijk. We verspillen dan ook geen tijd aan zwanen, servetten of andersoortig geneuzel. Het doel is het Chinese teken voor rechtvaardigheid. Uiteraard omdat dit de betekenis is van de naam Timme. Wat zal hij verrast zijn!
De maand december heb ik nodig om 100 stuks te maken waarna ik deze op grond van de beginselen van Feng Shui zal decoreren op een koperen weegschaal, uiteraard verwijzend naar vrouwe justitia en tegelijk een knipoog naar de balans die wij hebben gevonden in ons leven als vrouw en als moeder. In januari train ik Timme om met een mandje vol orchideeblaadjes voor mij uit de crèche in te lopen. Ik zal hem volgen met de weegschaal en de tekens. Mijn eega zal alles zorgvuldig vastleggen op camera. De kinderen en leidsters zullen versteld staan. Timme zo trots. De andere moeders totaal overbluft. Ik kan haast niet wachten.
Tot slot een beetje realiteit. Als ik Timme vraag wat hij wil trakteren op de crèche (in het kader van ‘geef je kind het gevoel dat zijn mening er ook toe doet’) antwoord hij: ‘appels’. Goed, vooruit, het worden dus appels. Alles voor mijn kind.


















