Je kunt tegenwoordig geen tijdschrift openslaan zonder gebombardeerd te worden door schreeuwerige ‘redactionele advertenties’ voor cadeaupakketten. Pakketten waarin - naast een hoop roze confetti en crèpepapier - de meest bizarre combinaties van producten zitten gepropt. Om maar even een selectie te noemen uit een ‘verwenpakket’: verzorgende olie om níet mee te masseren (voor op je nagelriemen) en geishaballetjes om niet mee te stuiteren (voor in je …). Of uit het ‘winterpakket’: theestokjes in plaats van zakjes (?) en een unislof waar allebei je voeten tegelijkertijd in kunnen opwarmen (??), waardoor je op de bank zit alsof je voeten TBS hebben gekregen en samen tot een dwangbuis zijn veroordeeld.
Het zijn vage producten, rare marketingmisbakseltjes waar een weldenkend persoon nooit z’n pinpas voor zou trekken. Daar doet crèpepapier en roze confetti niks aan. Maar er zijn weinig weldenkende mensen, getuige alle advertenties: drie maar liefst, in de laatste editie van een populaire televisiegids. Van seksspeeltjes tot eeltpleisters. Maar die cadeaupakketten krijgt natuurlijk niemand cadeau, daar moet je gewoon voor betalen. Heb je ooit iets triesters gehoord? Zo ja, laat het me weten via de Metro-redactie. Ik zou graag een paar tientjes overmaken naar de desbetreffende girorekening. Lepra is er niks bij.

Veel meer dan een paar tientjes kosten die pakketten ook nooit, maar dat bedrag zul je moeten zoeken met een vergrootglas. Veel groter staat daarboven vermeld wat de ‘totale winkelwaarde’ van alle nutteloze producten bij elkaar zou moeten zijn: een bedrag dat altijd uit drie cijfers bestaat. Zo wordt in ieder geval nog de illusie gewekt dat je geld bespaart. Terwijl je gewoon hebt betaald voor nutteloze troep. Ik vraag me af wat er met al die geishaballetjes en theestokjes gebeurt nadat ze uit de roze confetti zijn gegrist. Ik vermoed dat ze belanden in die ene la waar na afloop van een verjaardag alle flessen badschuim en boekenbonnen ongebruikt in verdwijnen, om later weer mee getorst te worden naar een volgende verjaardag. En zo gaan die producten tientallen verjaardagen langs, totdat ze ergens bij een schuldsaneringsbedrijf eindigen die dit soort producten weer doorverkoopt aan bedrijven die zich specialiseren in kerstpakketten. En omdat het crisis is en bedrijven geen geld meer uitgeven aan kerstpakketten, moeten die bedrijven de consumenten nu zo gek krijgen dat ze hun eigen nutteloze en ongewenste cadeaus gaan betalen. Ja. Zo moet deze bizarre trend zijn begonnen. Alleen… wie al die pakketten koopt? Dat weet niemand. Maar mensen, laten we er toch alsjeblieft mee stoppen.