Een beetje allochtoon is een geboren diplomaat. Van kinds af aan leer je dat de waarden en normen die thuis heersen, anders zijn dan achter de voordeur. Het is verwarrend maar ook interessant. Andere mensen en levenswijzen verrijken je wereldbeeld. Je maakt je twee culturen eigen, waar je moeiteloos onderling tussen kunt schakelen. Een beetje allochtoon wéét dat Spanjaarden, Italianen, Portugezen, Grieken en Cyprioten geen Duitsers, Nederlanders, Denen of Britten zijn. Open deur maar blijkbaar niet zó open anders hadden Europese machthebbers het wel uit hun hoofd gelaten om deze partijen ooit onderdeel van de Europese Unie, laat staan de Europese muntunie, te maken. Inwoners van landen waar de zon schijnt, zijn totaal anders dan inwoners van landen waar de zomer onverwachts op een donderdagmiddag valt. Het temperament is anders, de moraal is anders, de zorgen zijn anders, de prioriteiten zijn anders, het humeur is anders, de cultuur is anders, de saamhorigheid is anders.

Wat élke allochtoon weet is dat Grieken, Italianen, Spanjaarden, Portugezen en Cyprioten anders omgaan met geld dan wij. Uitgeven tot het op is, lenen als het nodig is. Voorzieningen voor ‘later’? Wie dan leeft, dan zorgt - calvinisme is niet voor niets een Nederlandse term. Dus dat je als ‘Europa’ kunt denken dat ‘iedereen’ in die unie op dezelfde manier met geld omgaat? Echt, een achtjarige uit Bos en Lommer kan je uitleggen dat dat niet gaat gebeuren.

Maar allochtonen hebben gelukkig niets te zeggen als het over Europa gaat. Er is een afspraak gemaakt, een handtekening gezet en Europa is one happy family - in goede en slechte tijden. Inmiddels zijn de leuke gezellige familieleden op sterven na dood en tellen we - Europees zakelijk als we zijn - onze knopen: is de erfenis de familieband wel waard? De grap is dat wij west-Europeanen geen ballen hebben en dat zíj zuid-Europeanen dat heel goed weten. Griekenland, Cyprus, Spanje, Portugal en Italië wéten dat het leven met risico’s niet des west-Europeaans is. Ze wéten dat er een reddingsboei wordt aangereikt, ze wéten dat ze middels een handtekening moeten beloven die reddingsboei ooit terug te geven. Maar ze weten ook dat dat niet gaat gebeuren. Een handtekening! Pfff! Ze nemen plaats in de reddingsboot die Europa heet en waarvan Cyprus zondag de baas wordt. Cyprus, dat in navolging van Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje voor 100 procent aan het Europese infuus komt te liggen. Ja natuurlijk, why not. Maak een drenkeling de baas van een reddingsboot. Dan komt het allemaal goed. Not natuurlijk. Maar ja, ik ben een allochtoon. Ik wéét die dingen.