Of ik niet meewilde, vroeg de Amsterdamse stadschroniqueur Thomas Schlijper. BMW gaf een feestje, ter introductie van de nieuwe elektrische versie van de Bayerische Motoren Werke ."Jij hebt toch een nieuwe auto nodig?" Ja ik heb een nieuwe auto nodig. "Hij is echt súperlelijk," voegde hij eraan toe. "Het is dan ook een Duitser." Veel verleidelijker wordt het niet.

Maar ik hou van Duitsers. Geef me een Duitse auto en ik ga stralen. De Benz is, ondanks veertien jaar BMW, mijn favoriet. En vooruit, een Audi zal ik ook niet terugsturen. Ik word gelukkig van échte auto's. Van Duitse auto's. Mijn huidige autoloze pauperstatus is aan mij niet goed besteed. Een elektrische auto? Ehmm... nee? "Hoeveel kilometer kun je daarmee?" 130-160 kilometer sprak mijn autofluisteraar annex fotograaf Thomas. "Dus je kunt best naar Rotterdam rijden. Moet je 'm daar wel opladen." Thanks but no thanks. Mijn vertrouwen in de Fyra is groter.

Op schlijper.nl kon ik de foto's bewonderen van het feestje dat ik gemist had. Eerlijk? Zo lelijk is die BMWi nou ook weer niet. Beetje Cooperachtig lelijk met twee kleuren maar dat kan vast ook in één kleur. Strak zwart. Hm. Vierdeurs bovendien. Hm. Nee, die BMWi valt best mee. Het allerlelijkste op álle foto's die Thomas gemaakt had, was de treffende gelijkenis met de Bart Smit-folder: er is geen vrouw te bekennen. Alleen maar mannen. In pak. Die zich bewonderend kijkend in een dinkytoy wurmen. Dus BMW lanceert een speelgoedauto in Amsterdam, een variant op een driewieler met een stekker en vergeet dat vrouwen de gebruikers van het spul zijn. BMW vergeet dat geen man in die overdekte brommer gezien wil worden - elektrisch of niet. BMW vergeet dat het vrouwen zijn die blij zijn met zogenaamd makkelijk inparkeerbare autootjes. BMW vergeet dat het vrouwen zijn die mini-afstanden rijden. En zoals ik ooit wanhopig mannen verweet dat ze mij wel al die mini-auto's zaten aan te bevelen, maar zouden ze er zelf ook in rijden? Alsof ze vuur zagen branden: NOOIT. Levensgevaarlijk. Dus nee, bij nader inzien, laat maar. Niet doen Ebru. Zoals er feministen zijn die zich doodergeren aan roze speelgoedkeukentjes met alleen maar meisjes, erger ik me aan autoreclames waar mannen zich voor lenen, terwijl ze niet dood en dubbelgevouwen in zo'n micro-auto gevonden willen worden. Voorlopig ben ik een autoloze pauper die 's avonds afgehaald wordt door een vriendin in een Car2go - de elektrische huur-Smartjes in Amsterdam. "Sorry E dat ik in dit ding kom terwijl thuis twee auto's voor de deur staan maar deze kan ik overal gratis parkeren." Fair enough. Maar toch. BMW? Sponsor me. Ik teken voor alles behalve de 1, X1 en de i. Over de i8 valt te praten.