Op zaterdagochtend ga ik vaak met de trein. Wanneer de trein een groot stuk groen park passeerde, stond u daar meestal. Grijs haar, lange mosgroene trenchcoat, broek op de enkels. U stond daar te wapperen met uw piemel naar de trein. U snapt, de eerste keer dat ik dat zag verbaasde ik me enigszins, maar ik snapte het ergens ook wel een beetje. Als ik er een had, dan zou ik dat misschien ook wel willen delen of hem op zijn minst af en toe even willen luchten. En je bent er toch even uit.

Toen de trein een keer langzaam moest rijden, omdat we achter een stoptrein zaten, zag ik hoe uw piemel net niet werd gegrepen door een enthousiast opspringend Jack Russelltje en hoe u zich vervolgens uit de voeten maakte toen u zijn baas zag naderen. Wat niet erg voorspoedig ging, omdat u was vergeten uw broek op te trekken. Toen hebben we u met de halve coupé nog aangemoedigd. Een erg verbroederend moment. Gelukkig kon u net op tijd achter de struiken verdwijnen.

Ik heb u Jan Hendrik genoemd, ik hoop niet dat u dat erg vindt. Persoonlijk vind ik dat ik het recht wel heb om u een naam te geven. Anders moet u zich maar niet zo stipt aan de wereld presenteren nietwaar, als u niet wilt dat mensen zich aan u gaan hechten.

Mijn oude buurjongetjes noemden hun jonge heer altijd een Jan Hendrik, vandaar dat het me wel toepasselijk leek. U was mijn baken, als ik u zag zwaaien wist ik dat het nog 10 minuten duurde voor we aankwamen. U wapperde de ‘bijna’ vlag, een vleesgeworden ANWB paddenstoel.

De afgelopen twee weken heb ik u echter gemist tussen de struikjes. Bezorgd heb ik extra goed uit het raam gekeken of ik bebloede Jack Russells zag of dat u zich misschien verdekt had opgesteld, dat u de onderbroek had aangelaten.

Heeft u wel een griepprik gehaald vroeg ik me af, zo zonder broek in weer en wind op uw leeftijd, voor je het weet heb je iets te pakken. En het heerst bovendien met dit gure weer. Heeft u een nieuwe intercity gevonden om naar te zwaaien of staat u in de koude wintermaanden liever wat beschut dan zo in het open groen? Veel om mee te zwaaien blijft er natuurlijk ook niet over naarmate de temperatuur daalt.

Hoe dan ook, Jan Hendrik, ik hoop dat het u goed gaat. Er wordt aan u gedacht.