De dood van de alto

25 september 2013 om 09:11 door Elfie Tromp
De dood van de alto

Deze zomer las ik voor op Lowlands. In mijn puberteit was een muziekfestival van dit formaat het hoogtepunt van het jaar. Een vrijstaat waar je drie dagen lang alles mocht zijn en doen wat je maar wilde.

Als zestienjarige huppelde ik daar op mijn kistjes door de modderplassen. Om daarna met mijn vriendinnen pannenkoeken te eten en fanatiek te headbangen bij herriebandjes. Spinnenwebmotief van eyeliner op onze spekkige wangetjes.

Vertederd kijk ik terug naar foto's uit die tijd. Toen ik dacht dat blauw nepbont me echt heel goed stond. En dat ik het beste zelf mijn haar kon knippen. Ik wilde alles behalve gewoon gevonden worden. Ook als dat betekende dat ik er niet uitzag.

Lowlands 2013 liet me zien dat niet alleen ik veranderd ben (drie dagen niet douchen ervaar ik inmiddels als een straf), maar dat ook het publiek op festivals veranderd is. Zo is de alto, vroeger verreweg de grootste groep festivalgangers, zeldzaam geworden. Ik bedoel de alto met gekleurde streepsokken, knuffelrugzak, tentbroek en onaangepast gedrag. Die in de metro op de grond gaat zitten omdat een stoel te conformistisch is. Vrienden die urenlang dreadlocks in elkaars haar knopen en samen veiligheidsspelden door hun neusvleugels rammen.

Niet alleen de alto's zijn verdwenen. Ook de bierboerende metalheads zijn vervangen door hotpantsmeisjes met bandshirts van de H&M. De witgepoederde gothic in latex is geëvolueerd tot de emo.

De tieners die ik om me heen zag, waren allemaal een variant van de hipster. Vrijwel elke subcultuur is opgeslokt door het hipsterdom.

Nu heb ik niets tegen ironische snorren en streepjesshirts, echt niet. Maar iedereen zag er zo perfect uit, alsof ze acteurs in een sitcom waren. Klaar om gekiekt te worden voor een lifestyleblog. Soms stak iemand een bloem in het haar. Lekker bohémien. Ik zag haast niemand met een mislukt kapsel, een opvallende broek of bijzondere schoenen. De bezoekers waren easy on the eyes. Niemand was slecht gekleed, maar niemand viel écht op.

Bijna iedereen onder de twintig volgt vandaag de dag zijn stijliconen via modeblogs of instagram. Online kunnen ze meteen de door hun gewenste look kant en klaar bestellen. Daar is op zich niks mis mee. Maar wat zien deze tieners als ze in de toekomst hun foto's terugkijken? Brave, lachende kinderen. Die precies binnen de lijnen van de heersende mode hun identiteit vormgeven. Nergens een spoor van twijfel of experimentatiedrift. Hun individualiteit gemarginaliseerd tot een bloemetje in het haar.

Ik huil voor de alto.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!