Ziya en Sandro

4 mei 2012 om 08:26 door Ebru Umar
Ziya en Sandro

Zo. Dat is dus wat jullie ouders bereikt hebben in Nederland. Het opvoeden van moordenaars. Wat dacht je, ze hebben huis en haard verlaten om in den vreemde misdadigers op te voeden, laten we ze niet teleurstellen? Laten we ze iets geven om trots op te zijn, we worden geen kruimeldief, nee we pakken het meteen goed aan? We worden moordenaar?!

Nee natuurlijk, het is niet de schuld van jullie ouders dat jullie moordenaars zijn geworden. Het is de schuld van Nederland, stupid! Alles kan hier maar en niemand is geïnteresseerd in je. Ja, je kunt naar school maar niemand controleert je. Ja, je kunt een vak leren, maar je kunt ook een uitkering krijgen. Ja, je kunt werken voor je centen, maar daar verdien je geen BMW mee.

Dus tja, dan rest er één ding. Criminaliteit. Wat ik me afvraag is hoe je dat nou wordt, crimineel. Ik vroeg me dat ook al af toen Murat D. het nodig achtte om zijn onderdirecteur point blank door het hoofd te schieten. Gast was zestien. Directeur ging dood. Klotejong kreeg vijf jaar en tbs. Het wachten is op zijn ontsnapping. En volgende moord. Hoe komen jullie toch aan wapens in dat Den Haag?

Ach wat is Nederland toch een mooi land! Ik begrijp dat je ouders Turkse Koerden zijn Ziya. Ik kan jou en je ouders uittekenen. Hun kinderen moesten het goed hebben, beter dan zij. Nou, gefeliciteerd, het is ze gelukt. In plaats van te eindigen in een Turkse cel, wordt het een Nederlandse. Ik denk wel dat ze trots op je zijn, denk je niet?

En dan dat geval dat opgepakt is in Tblisi. Sandro. Klinkt eerder Italiaans dan Georgisch, maar goed. Overgedragen door familie aan de Nederlandse ambassade. Jullie families hebben blijkbaar nog iets van rechtvaardigheidsgevoel. Waar is het dan in hemelsnaam misgegaan met júllie? Het kán die softe Nederlandse opvoeding niet zijn. Ik ken geen Surinamer, Turk of Marokkaan die niet bang is voor z’n moeder. Moeders moet je mijden. Een beetje afranseling in een allochtoons gezin stelt meer voor dan de behandeling van criminelen op een Nederlands politiebureau.

Jullie gaan de geschiedenis in als het zoveelste voorbeeld van mislukte immigratie. Bedankt hè. En bedank je ouders, je vader én moeder ook. Geniet van die schone cel voorzien van alle gemakken ergens in Nederland. Een jaartje of vier, vijf max. Daarna mag je weer over tot de orde van de dag. Op naar de volgende moord. Ik mag lijen dat élke kruimeldief opgejaagd wordt zoals jullie: foto’s zonder balkjes, internetfilmpjes en tv-uitzendingen waar je met naam en toenaam genoemd wordt. Moordenaars en rechten, het is totaal overgewaardeerd.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties