Strategisch boodschappen doen

22 mei 2012 om 08:53 door Annelies van der Veer
Strategisch boodschappen doen

Ik heb m’n winkelwagentje nog niet door het toegangshekje van de blauwe supermarkt geduwd of ik zie verderop een kennis die ik daar laatst ook al tegenkwam. Ik schiet ter plekke in de modus strategisch-boodschappen-doen. Het heeft niets met keurmerk, prijs of een-of-andere-duurzaamheid te maken en evenmin met de supermarkt – het overkomt me in de supermarkt-voor-alle-mensen evengoed als in de duurdere – maar alles met even geen zin hebben een bekende te woord te staan. Of het dan om een vage dan wel goede kennis, buurvrouw, beste vriend of vriendin gaat, doet er niet toe. Een andere keer weer wel maar vandaag even niet. Vertel me niet dat ik de enige ben die deze strategie hanteert. Laat ook eigenlijk maar want ik zie met eigen ogen het schrijnende bewijs hiervan geleverd.

Snel schiet ik een zijpad in en zorg dat ik buiten het gezichtsveld van de bekende blijf, wat, al ben ik dan in een grote supermarkt, nog niet eenvoudig is. Ik matig m’n snelheid en geef haar, ja ‘t is een zij, een flinke voorsprong. Ondertussen probeer ik zo goed en zo kwaad als het kan m’n boodschappenlijstje af te werken. Zodra de kennis tegen wie ik dus niets heb maar in wie ik nu even geen zin heb een volgende bocht rondt en uit ‘t zicht verdwijnt, laat ik mijn wagentje vieren maar ik blijf alert, ik ken het winkelgedrag van mezelf maar al te goed, hoe vaak moet ik niet terug voor iets kleins van het een of ander?

In met name Amerikaanse films (in Amerika is de supermarkt immers uitgevonden) is ‘t strategisch boodschappen doen altijd goed voor een paar spannende, zeer herkenbare scènes gevolgd door hilarische ontknopingen, maar ik wil vandaag juist de ontmoeting mijden. Helaas begint m’n eigen film te draaien op het moment dat mijn aandacht toch even verslapt. De kennis die ik al bij de kassa waande keert plots op haar schreden terug en daardoor in mijn gangpad. Ik kan nog net bukken om een willekeurig pak uit een willekeurig schap te trekken wat ik normaal nooit doe. Dat is vergeefse moeite, weet ik, vanuit m’n ooghoeken zie ik dat de teruggekeerde mij wel degelijk heeft gezien en wat meer is, herkend. Pech. Ja en nee. Want dan krijg ik het harde bewijs geleverd dat ik niet de enige ben die aan strategisch winkelen doet. De kennis veinst me niet gezien te hebben, draait zich om en schakelt abrupt over op de modus strategisch winkelen. Of ze doorheeft dat ik haar doorheb, daar durf ik niet eens meer aan te denken. Mijn boodschappen heb ik, een andere keer liever een praatje of een goed gesprek, desnoods over strategisch boodschappen doen.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties