Seksistisch doen, omdat het kan

25 april 2012 om 09:06 door Hadjar Benmiloud
Seksistisch doen, omdat het kan

Vanavond begint de Vara met het uitzenden van seizoen 4 van Mad Men, de bejubelde serie over een Amerikaans reclamebureau in de zestiger jaren.

Mad Men doet me weemoedig terugverlangen naar een tijd die ik niet eens heb meegemaakt. Een tijd waarin roken nog als norm gold en er bij de ochtendvergadering standaard een paar flessen whiskey werden aangesleept, maar ook een tijd waarin vrouwen keihard moesten knokken voor hun bestaansrecht. En dat wringt. Want hoe kan ik als overtuigd feministe verlangen naar een tijdperk waarin een vrouw minder waard was dan een man?!

Na mijn laatste - mislukte - relatie denk ik het antwoord gevonden te hebben: gelijkwaardigheid wordt zwaar overschat. Mijn vriendje deed me binnen een paar maanden transformeren van verliefd meisje naar een regelrechte bitch, en dat terwijl hij lief, behulpzaam, gevoelig en attent was... Kortom, een echte sukkel. Dat klinkt gemeen, en dat is het ook. Maar het is geen toeval dat uitgerekend hij het slechtste in mij naar boven haalde: in relaties ben ik veeleisend en manipulatief, en zonder te generaliseren denk ik dat dat voor wel meer vrouwen geldt. Dus wanneer een man mij continu m’n zin geeft, zal ik de eerste weken in mijn nopjes zijn... tot de verveling intreedt. En dan wordt het een kwestie van de grenzen van zijn geduld opzoeken, in de hoop dat de stoere man op wie ik verliefd werd eindelijk terugkomt en mij eens op m’n plek zet. Door me grommend tegen een muur te gooien en daarbij niet onzeker “is dit fijn?” te vragen, bijvoorbeeld. Don Draper style.

Sindsdien maak ik onderscheid tussen gelijkwaardigheid en gelijkheid: als je het fijn vindt om je fragiel te voelen bij een sterke man, hoeft dat niks af te doen aan je feminisme. Of je nu homo, hetero of bi bent: een relatie zonder spanning is gedoemd om te mislukken, en spanning bestaat bij de gratie van verschil. Zoals een batterij een plus en een min nodig heeft, zo vliegen de vonken er pas af als een stel bestaat uit een een alpha en een beta, of een Roger en een Joan. Gelijkheid is saaiheid. En hoe geëmancipeerd zijn we eigenlijk, als we 24 uur per dag op onze strepen moeten blijven staan? Als mannen en vrouwen echt gelijkwaardig zijn, moeten we dus ook probleemloos kunnen schakelen tussen verschillende rollen en machtsverhoudingen. Want dat houdt het spannend. En juist daarom hebben de Mad Women uit Mad Men, die helemaal ingesnoerd en hooggehakt hun eerste stapjes op weg deden naar de emancipatie, ons wel het een en ander te leren. Zoals Bobbie Barrett in de serie zegt: “You can’t be a man. Don’t even try. Be a woman. Powerful business, when done correctly!”

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties