Op zoek naar avontuur, maar vooral om heerlijk te kunnen skiën na haar werk. Dat was de motivatie voor Tamara Spruijt (41) om haar vak als operatie-assistent in Zwitserland uit te gaan oefenen.
“Ik wilde altijd nog eens in het buitenland werken. Een collega in het ziekenhuis in Eindhoven waar ik werkte begon erover en we gingen samen naar Inter-change, een detacheringsbureau dat daarin bemiddelt.”
Na het gesprek, moest Tamara alle informatie nog even laten bezinken, want “het is toch een hele stap”, maar de sneeuw lonkte. “Skiën is mijn grootste hobby en het leek me heerlijk om in mijn vrije tijd lekker de piste op te kunnen gaan in de winter. En in de zomer is het lekker om in de bergen te wandelen en te fietsen.”
Vooraf werd ze gewaarschuwd voor een flinke cultuuromslag. Hiërarchie zou in de Zwitserse operatiekamer een veel grotere rol spelen dan in Nederland. “Niks van gemerkt”, roept ze. “Ze gaan juist heel gemoedelijk met elkaar om. Het enige moeilijke was de taal, het heeft me echt een paar maanden gekost om daaraan te wennen. Het Zwitsers-Duits is te vergelijken met Limburgs in Nederland, maar omdat ik zelf uit Brabant kom en dus bekend ben met dialecten, ging het me toch gemakkelijk af. Waar ik het meest aan heb moeten wennen is de afstandelijkheid. Ze zijn hier heel erg op zichzelf, dus je gaat niet zo snel bij elkaar op de koffie. Vriendelijk tot de voordeur, noem ik dat. Maar gelukkig heb ik hier een Nederlandse vriendin, waar dat wel mee kan.”

Breuken en brokken
In het wintersportseizoen is het druk in de operatiekamer bij Tamara. “Dan hebben we veel botbreuken van toeristen, die het niet gewend zijn om met slecht weer de piste op te gaan. Vooral de enkelfracturen komen veel voor.”